Validation of the application of Usuli certitude in the inference of religious beliefs

Document Type : پژوهشی

Authors

1 PhD student of Islamic philosophy and wisdom at Shahid Madani University of Azerbaijan

2 Associate Professor Islamic Philosophy and Wisdom, University of Tabriz, Tabriz, Iran.

Abstract

abstract
The methodology of sciences plays a significant role in the knowledge of sciences and their practical application. One of the most important theological topics is the discussion about the method of inferring belief propositions and recognizing the effectiveness or ineffectiveness of suspicious evidence. Kamal al-Haydari is the first scientist who, considering it impossible to acquire logical certainty, spoke about the authority of Usuli certitude in religious beliefs and emphasized the sufficiency of probable encounters with religious knowledges. This article, with an analytical method and a critical approach, researches to investigate and evaluate the efficiency and validity of the use of Usuli certitude in religious issues. The basic question is, what is the relationship between Usuli certitude and religious beliefs, and can Usuli certitude be considered valid and effective in matters of belief? The findings of the research indicate that the Usuli certitude is not valid and efficient due to epistemological shortcomings and deficiencies in the inference of belief propositions and faces countless limitations such as: defect of discovery, personality of authenticity, defect of inclusion and delay in ranking of reasonability, this is despite the fact that the necessity of its authenticity in religious beliefs has several consequences such as: skepticism, relativism, pluralism, rejection of judgment and criticism and opinion, the necessity of distance and the influence of superstitious beliefs.

Keywords

Main Subjects


  1. قرآن کریم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.

    1. ابن­سینا، حسین، 1405ق، الشفاء (المنطق)، تحقیق ابوالعلا عفیفی، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی.
    2. ابن­فارس، احمد، 1399ق، معجم مقاییس اللغة، تحقیق عبد السلام محمدهارون، بی­جا، دار­الفکر.
    3. ابن­منظور، محمد، 1414ق، لسان العرب، چاپ سوم، بیروت، دارصادر.
    4. انصاری، مرتضی، 1419ق، فرائد الاصول، قم، مجمع الفکر الإسلامی.
    5. ایروانی، علی، 1370، نهایة النهایة فی شرح الکفایة، قم، مکتب الإعلام الإسلامی.
    6. آخوندخراسانی، محمدکاظم، بی­تا، کفایة الأصول، قم، مؤسسة آل البیت علیهم السلام لإحیاء التراث.
    7. آشتیانی، محمدحسن (میرزای شیرازی)، 1409ق، تقریرات آیة الله المجدّد الشیرازی، گردآوری علی روزدری، قم، مؤسسة آل البیت علیهم‌السلام لإحیاء التراث.
    8. بروجردی، محمدتقی، بی­تا، نهایة الأفکار (تقریرات درس آغا ضیاء عراقی)، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
    9. بهجت، محمدتقی، 1388، مباحث الأصول، قم، شفق.
    10. بیات، عبدالرسول، 1381، فرهنگ واژه­ها، قم، مؤسسه اندیشه و فرهنگ دینی.
    11. تهرانی نجفی، هادی، 1320، محجة العلماء، تهران، بی­نا.
    12. جوادی­آملی، عبدالله، 1387، ولایت فقیه ولایت فقاهت و عدالت، تنظیم محمد محرابی، چاپ هشتم، قم، نشر ­اسراء.
    13. حسینی شیرازی، سیدصادق، 1427ق، بیان الأصول، چاپ دوم، قم، دار­الأنصار.
    14. حلّی، حسن بن یوسف، 1385، الباب الحادی عشر، شرح فاضل مقداد، ترجمه عبدالرحیم عقیقی بخشایشی، چاپ دوازدهم، قم، نوید اسلام.
    15. حلّی، حسن ­بن یوسف، 1430ق، نهایة المرام فی علم الکلام، إشراف و تحقیق جعفر سبحانی، چاپ دوم، قم، مؤسسه امام صادق(ع).
    16. حیدری، علی­ نقی، 1412ق، اصول الإستنباط، قم، مرکز مدیریت حوزه علمیه قم.
    17. خویی، سیدابوالقاسم، 1422ق، مصباح الأصول، قم، مؤسسة احیاء آثار الإمام الخویی.
    18. خویی، سیدابوالقاسم، بی­تا، مبانی الإستنباط، تقریرات سید ابوالقاسم کوکبی، بی­جا، مطبعة الآداب.
    19. ربانی­گلپایگانی، 1386، تحلیل و نقد پلورالیسم دینی، تهران، مؤسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر.
    20. رکعی، محمد، 1398، معناشناسی مراتب معرفت در قرآن (با تأکید بر روش معناشناسی شناختی)، قم، دار­الحدیث.
    21. ساباطی یزدی، عبدالرسول، 1377، حاشیة على الرسائل‌، قم، مؤسسه در راه حق.
    22. سبحانی، جعفر، 1437ق، الإلهیات علی هدی الکتاب و السنة و العقل، چاپ نهم، قم، مؤسسه امام صادق(ع).
    23. سبحانی، جعفر، 1433ق، رسائل و مقالات، قم، مؤسسه امام صادق(ع).
    24. سیدمرتضی، علی، 1410ق، الشافی فی الإمامة، تحقیق سیدعبدالزهراء الحسینی، تهران، مؤسسة الصادق.
    25. صدر، سیدمحمدباقر، 1410ق، الأسس المنطقیة للاستقراء، قم، المجمع العلمی للشهید الصدر.
    26. صلیبا، جمیل، 1414ق، المعجم الفلسفی، بیروت، الشرکة العالمیة للکتاب‌.
    27. طباطبایی، سیدمحمدحسین، بی­تا، المیزان فی تفسیر القرآن، بی­جا، اسماعیلیان.
    28. طوسی، خواجه نصیرالدین محمد، 1405ق، تلخیص المحصل، چاپ دوم، بیروت، دار الأضواء.
    29. طوسی، محمدبن حسن، 1417ق، عدة الأصول، تحقیق محمدرضا انصاری قمی، قم، مؤسسة البعثة.
    30. عارفی پشی، علی، 1374، البدایة فی توضیح الکفایة، تهران، نشر نیایش.
    31. عراقی، ضیاءالدین، 1417ق، نهایة الأفکار، چاپ سوم، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
    32. عسکری، ابوهلال، 1412ق، الفروق اللغویة، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
    33. فارابی، محمد، 1408ق، المنطقیات، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی.
    34. فاضل لنکرانی، محمد، 1381، اصول فقه شیعه، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع).
    35. کاشانی، علی، 1368، مجمع الفرائد فی الأصول، قم، چاپخانه امیر.
    36. مبلغی، احمد و دیگران، 1389، فرهنگ نامه اصول فقه، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
    37. مشکینی، علی، 1396ق، تحریر المعالم فی أصول الفقه، قم، نشر مهر.
    38. مطهری، مرتضی، 1392، مجموعه آثار(ج6)، چاپ شانزدهم، تهران، انتشارات صدرا.
    39. مظفر، محمدرضا، 1387، اصول الفقه، تعلیقه علی زارعی سبزواری، چاپ پنجم، قم، بوستان کتاب.
    40. مظفر، محمدرضا، 1431ق، المنطق، تعلیقه غلامرضا فیاضی، چاپ هشتم، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
    41. مکارم شیرازی، ناصر، 1428ق، أنوار ­الأصول، تهیه و تنظیم احمد قدسی، قم، مدرسة الإمام علیّ­بن ابی طالب(ع).
    42. نصرتیان اهور، مهدی، 1398، روش­شناسی استنباط در علم کلام، چاپ دوم، قم، چاپ و نشر دار ­الحدیث.
    43. وهبه، مراد، 2007م، المعجم الفلسفی، چاپ پنجم، قاهره، دار ­قباء الحدیثة.
    44. هیک، جان، 1390، فلسفه دین، ترجمه بهزاد سالکی، تهران، انتشارات الهدی.

    منابع انگلیسی:

    1. Craig, Edward. 1998, "Relativism", In :Routledge Encyclopedia of Philosophy, Version 1.0, London and New York: Routledge.
    2. Stich, Stephen. 1998, "Cognitive Pluralism & Epistemic relativism", In: Routledge Encyclopedia of Philosophy, Version 1.0, London and New York: Routledge.

    مقالات:

    1. آهنگران، محمدرسول، 1390، «تحکیم و تکمیل دیدگاه امام خمینی(ره) در نقد حجیت ذاتی قطع»، مطالعات اسلامی: فقه و اصول، شماره86، صص32-9.
    2. برنجکار، رضا، 1375، «روش شناسی علم کلام روش استنباط از متون دینی»، نقد و نظر، شماره1، صص124-104.
    3. برنجکار، رضا، مهدی نصرتیان اهور، 1393، «اعتبار ظن در اعتقادات»، اندیشه نوین دینی، شماره39، صص82-67.
    4. برنجکار، رضا، مهدی نصرتیان اهور، 1392، «مقصود اصلی در اعتقادات»، تحقیقات کلامی، شماره3، صص88-75.
    5. عارفی، عباس، 1388، «معرفت و گونه­های یقین»، معارف عقلی، شماره2، صص112-89.
    6. عزیزان، مهدی، 1387، «بررسی حجیت روایات آحاد در مسائل اعتقادی»، معرفت، شماره132، صص91-68.
    7. مصباح­ یزدی، محمدتقی، 1378، «حقیقت علم» میزگرد، قبسات، شماره12، صص53-2.
    8. هدایی، علیرضا و محمدرضا حمیدی، 1394، «بررسی امکان و وقوع منع متابعت از قطع با رویکرد به آرای امام خمینی(ره)»، پژوهشنامه متین، شماره66، صص159-133.

    منابع اینترنتی:

    1. آپارات، https://www.aparat.com
    2. سایت شخصی کمال الحیدری، http://alhaydari.com
    3. مدرسه فقاهت، https://www.eshia.ir