ابن سینا (1380). النجاة، تصحیح نجف قلی حبیبی، تهران: دانشگاه تهران.
دهقان، مجید. و سعیدی مهر، محمد، (1399)سازگاری خودآئینی با اتوریته دینی،مجله پژوهشهای فلسفی،دوره14، شماره 31،صص 437-458.
https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_8561.html
جوادی آملی، ع. (1385). مبادی اخلاق در قرآن. قم: اسراء.
__________ (1388). منزلت عقل در هندسة معرفت دینی. قم: اسراء.
حلی، محقق. (676 ق.). کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد. قم: مؤسسه النشر الاسلامی.
شهرستانی، عبدالکریم (1388). ملل و نحل، ترجمه افضلالدین صدر، تهران: علمی و فرهنگی.
شیخ مفید. (413 ق.). اوائل المقالات. قم: کنگره شیخ مفید.
طوسی، خواجه نصیرالدین. (672 ق.). تجرید الاعتقاد. تحقیق محمدجواد حسینی جلالی. قم: مؤسسه امام صادق(ع).
فتحعلی، م. (1394). اخلاق جهانی و گفتگوی تمدنها. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
مطهری، مرتضی. (1357). عدل الهی. تهران: انتشارات صدرا.
ملاصدرا، صدرالدین شیرازی (1382ق). الحکمه المتعالیه فی الأسفار العقلیه الأربعه، بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
مهدوی آزادبنی، رمضان. (1402). « استقلال معرفتشناختی و وابستگی هستیشناختی اخلاق نسبت به دین، مجله پژوهشهای فلسفی،دوره 17، شماره 44،صص 750-736 .
مهدوی آزادبنی، رمضان،(1404) بن بست شکاکیت اخلاقی در ترازوی قرائن تجربی، مجله دین پژوهی و کارآمدی،دوره 5 شماره 1،صص 1 – 12 .
Zagzebski, L. (2004). Divine Motivation Theory. Cambridge University Press.
Zagzebski, L. (2017). Exemplarist Moral Theory. Oxford University Press.